Krytyka dotyczy zarówno podstaw fizycznych przejścia między eonami, jak i statystyki proponowanych sygnałów w CMB.
Do trudnych problemów należą: konieczność wyjaśnienia zaniku lub nieistotności masywnych cząstek w dalekiej przyszłości, związek z fizyką czarnych dziur i informacją, status niskiej entropii na granicy między eonami oraz sposób formułowania jednoznacznych testów obserwacyjnych. Problemy te nie falsyfikują samego formalizmu, ale pokazują, że CCC wymaga założeń wykraczających poza standardowy zestaw potwierdzonych składników kosmologii.
Formalizm nie gwarantuje również, że po przeskalowaniu wynik równań Einsteina da się zinterpretować jako fizycznie rozsądny model materii w nowym eonie. W obliczeniach Toda jedynie składnik wiodący miał postać izotropowego płynu promieniowania, natomiast kolejne przybliżenie zawierało poprawki anizotropowe.