Tytuł sztuki pochodzi od pierwszego interludium chóralnego (parodos), w którym chór żab, śpiewając, doprowadza Dionizosa do irytacji.
Jako jedno z najważniejszych dzieł komedii starogreckiej, Żaby łączą rubaszny, bezceremonialny humor z wyrafinowaną satyrą na ateńską politykę, religię i teatr, podejmując refleksję nad moralną rolą poezji w życiu obywatelskim i politycznym. Utwór wyróżnia się szczególnie rozbudowaną krytyką literacką i licznymi odniesieniami do literatury: w drugiej części sztuki między Eurypidesem a Ajschylosem stanowi analizę odmiennych sposobów, w jakie obaj twórcy pojmowali tragedię. W 1974 sztuka została luźno zaadaptowana na musical przez Stephena Sondheima i . W tej adaptacji miejsce Eurypidesa i Ajschylosa zajmują odpowiednio George Bernard Shaw oraz William Shakespeare.
Fabuła mały|Marmurowa statua przedstawiająca Dionizosa, bohatera komedii. Dionizos podróżuje do świata podziemnego wraz ze swoim niewolnikiem Ksantiasem, zwanym też Rudasem. Niosąc bagaże pana, Ksantias próbuje żartować ze swojego ciężkiego brzemienia za pomocą sprośnych dowcipów i humoru skatologicznego – takiego, jakich, jego zdaniem, oczekuje publiczność w podobnej sytuacji – lecz zirytowany Dionizos uprzedza jego uwagi, zanim ten zdąży je wypowiedzieć.