Była również związana z Teatrem Telewizji: w latach 1968–1988 wyreżyserowała czternaście jego przedstawień, z czego we dwóch była także autorką scenariusza (Śpiew z pożogi 1968, Misterium niedzielne 1971), a w jednym wystąpiła.
W latach 1951–1994 współpracowała również z Teatrem Polskiego Radia – najpierw jako aktorka, a następnie adaptatorka i reżyserka słuchowisk radiowych (od 1969). Była także autorką słuchowisk (Gry oświęcimskie 1987, Spotkanie z Antygodną 1987, Misia z Godebskich i muzycy 1992)
Była żoną Jerzego Mierzejewskego (1917–2012) – malarza i wykładowcy Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralne im. Leona Schillera w Łodzi. Mieli dwoje dzieci: syn Rafał Mierzejewski (ur. 1958) jest reżyserem filmów dokumentalnych, a córka Gabriela Mierzejewska (ur. 1959) jest malarką i scenografką.
Od 1987 roku należała do Stowarzyszenia Filmowców Polskich. Została pochowana na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 174-2-16).