Samuel Schwarz (ur. 12 lutego 1880 w Zgierzu jako Samuel Szwarc, zm. 10 czerwca 1953 w Lizbonie) – żydowski inżynier górnictwa, archeolog i historyk diaspory żydowskiej, w szczególności społeczności sefardyjskich i krypto-żydowskich w Portugalii oraz Hiszpanii. Znany jest z badań nad marranami w Belmonte i renowacji synagogi w Tomar.
Życie i praca Dzieciństwo i młodość Samuel Szwarc urodził się w Zgierzu 12 lutego 1880 jako pierwszy z dziesięciu braci. Jego najmłodszym bratem był malarz i rzeźbiarz Marek Szwarc. Ich ojciec Isucher Mosze Szwarc (1859–1939) był ortodoksyjnym Żydem mocno zaangażowanym w życie zgierskiej społeczności żydowskiej i późny ruch Haskali. W Zgierzu Isucher znany był jako bibliofil i właściciel obszernego księgozbioru. Był także żarliwym syjonistą, biorącym udział w Pierwszym Kongresie Syjonistycznym i kolejnych.
Samuel w młodości uczył się w chederze i gimnazjum żydowskim. Jego ojciec rozważał wysłanie Samuela do seminarium rabinicznego Esriela Hildesheimera w Berlinie, ale ostatecznie wysłał go na studia do Paryża w 1896, gdy miał on 16 lat. W latach 1896–1897 Samuel uczył się w École nationale des arts décoratifs, a w 1898 przeniósł się do École nationale supérieure des mines de Paris, którą ukończył w 1904.