Bitwa nad St. Quentin Canal – kluczowa bitwa I wojny światowej, stoczona w dniach 29 września – 10 października 1918 roku.
W bitwie uczestniczyły siły brytyjskie, australijskie i amerykańskie, działające w ramach brytyjskiej 4 Armii pod dowództwem gen. Henry’ego Rawlinsona. Dalej na północ atak wspierała również część brytyjskiej 3 Armii. Na południe od 19-kilometrowego frontu 4 Armii, francuska 1 Armia rozpoczęła skoordynowany atak na 9,5-kilometrowym froncie. Celem było przełamanie jednego z najsilniej bronionych odcinków niemieckiej linii Hindenburga (), która w tym sektorze wykorzystywała kanał Saint-Quentin jako element swojej obrony. Atak osiągnął swoje cele (choć w sposób nie do końca zgodny z planem), skutkując pierwszym pełnym przełamaniem przez wojska Ententy linii Hindenburga pomimo silnego oporu Niemców. W połączeniu z innymi atakami Wielkiej Ofensywy wzdłuż całej linii, sukces aliantów przekonał niemieckie dowództwo, że szanse na ich ostateczne zwycięstwo w wojnie są nikłe.