mały|Rzeźba Czarnego Anioła umieszczona na grobie Izy Salmonowiczównej Izabela Salmonowicz (ur. 18 września 1877 w Podziśniu w gminie Widze, zm. 16 maja 1901 w Wilnie) – polska arystokratka pochodząca z rodu Salmonowiczów herbu Szaszor. Jej nagrobek uznawany jest za jeden z symboli cmentarza na Rossie.
Życiorys Urodziła się 18 września 1877 roku w majątku Podziśnie w gminie Widze w powiecie brasławskim, należącym do arystokratycznej zamożnej rodziny Salmonowiczów herbu Szaszor. Jej rodzicami byli Zygmunt i Konstracja z rodu Gromadzkich. Miała sześcioro rodzeństwa, jej młodszy brat Józef odziedziczył Podziśnie i został odznaczony Krzyżem Zasługi.
Niewiele wiadomo o jej życiu, gdyż z czasem obrosło ono licznymi legendami – wedle niektórych miała ona być m.in. mało znaną poetką poezji młodopolskiej, młodą tancerką czy kobietą, która przeżyła nieszczęśliwą miłość. Nie miała męża ani dzieci. Zmarła 16 maja 1901 roku, według odnalezionej w kościele św. Jana w Wilnie metryki śmierci, z powodu wady serca. Pochowana została na cmentarzu na Rossie.