Polemika nie przeszkodziła jednak współpracy z przyszłym szwagrem. W 1834 roku wraz z Brettem opublikował pracę o analizie surowicy krwi i moczu, w której wystąpili przeciwko niektórym wynikom Prouta. W 1819 roku Prout twierdził, że różowy osad w moczu wynika z obecności purpuranu amonu, lecz testy Birda tego nie potwierdziły. Choć Bird był wciąż tylko studentem, a Prout cieszył się wielkim autorytetem, ten ostatni uznał za konieczne odpowiedzieć na zarzut. W 1843 roku Bird próbował zidentyfikować różowy związek. Nie udało mu się to, lecz przekonany, że jest to nowa substancja chemiczna, nazwał ją purpuryną. Nazwa się nie przyjęła, a związek stał się znany jako dzięki pracom chemika Franza Simona. Jego strukturę ustalono dopiero w 1975 roku.
Około 1839 roku Astley Cooper, doceniając zdolności Birda w dziedzinie chemii, poprosił go o przygotowanie rozdziału do swej książki o chorobach piersi. Bird napisał fragment o chemii mleka, a książka ukazała się w 1840 roku. Choć dotyczy ona głównie anatomii człowieka, zawiera rozdział z anatomii porównawczej obejmujący kilka gatunków, dla którego Bird przeprowadził analizę mleka psa i morświna. Również w 1839 roku Bird wydał własne dzieło – podręcznik fizyki dla studentów medycyny.