Początkowo Kuraś współpracował z lokalnymi strukturami Milicji Obywatelskiej i Urzędu Bezpieczeństwa, jednak szybko wszedł z nimi w konflikt. W kwietniu 1945 roku ponownie przeszedł do konspiracji i rozpoczął organizowanie oddziałów zbrojnych, które przyjęły nazwę Zgrupowanie Partyzanckie „Błyskawica”F. Musiał, Podhale w ogniu. Działalność Józefa Kurasia „Ognia” 1945–1947, Kraków 2005..
Organizacja Zgrupowanie posiadało strukturę wojskową wzorowaną na oddziałach partyzanckich Armii Krajowej. Na jego czele stał mjr Józef Kuraś „Ogień”, pełniący funkcję dowódcy całości sił zbrojnych organizacji. Podlegały mu kompanie terenowe operujące na Podhalu, Orawie, Spiszu i w sąsiednich regionach MałopolskiK. Krajewski, Na Ziemi Nowotarskiej 1945–1947, Warszawa 2010..
W szczytowym okresie działalności liczebność zgrupowania oceniana była na około 500–700 ludzi. Oddziały posiadały własne służby wywiadowcze, łączność oraz zaplecze logistyczne oparte na sieci współpracowników i sympatyków wśród ludności cywilnejF. Musiał, Podhale w ogniu..., s. 112–118..