Spód opistosomy jest u samic ciemnobrązowy, u samców zaś jasnobrązowy.
Nogogłaszczki samca mają goleń z trzema kolcami, krótką, zesklerotyzowaną, zaokrągloną na końcach, pozbawioną odgałęzień apofizą retrolateralną niekrzyżującą się z rozszerzoną w kierunku odsiebnym apofizą nasadową cymbium. Subtegulum jest wydłużone w kierunku przednio-bocznym. Błoniasty konduktor łączy się z tegulum po jego tylno-bocznej stronie. Wyrostek odsiebny tegulum jest długi, dłuższy od haczykowatej apofyzy medialnej i sięgający poza embolus. Również duże, dosiebnie rozszerzone i na szczycie wąskie fulkrum wykracza poza embolus. Sam embolus jest długi i przed osiągnięciem konduktorów ku dołowi zakrzywiony, a apofiza subterminalna boczna ma kształt nieregularnie owalny.
Samica ma dłuższą niż szerszą, gruszkowatą, silnie zesklerotyzowaną płytkę płciową podzieloną na dwa płaty boczne oraz duże, pojedyncze, błoniaste, niemal trójkątne, na przedzie zwężone pole środkowe. Spermateka jest zesklerotyzowana. Przewody kopulacyjne są długie i słabiej zesklerotyzowane, walwa nasienna jest spłaszczona, a przewody zapłodnieniowe biorą początek brzusznie.