Po wybuchu II wojny światowej prawdopodobnie angażował się w różne formy oporu przeciwko okupantom, ostatecznie dołączając do któregoś z oddziałów Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej (ZWZ-AK), operujących w obwodzie żywieckim (wbrew późniejszym deklaracjom nie pełnił jednak w jego strukturach żadnej znaczącej funkcji)Tamże, s. 164–165.. W grudniu 1943 r. w oparciu o rozkazy przełożonych z Żywca utworzył oddział partyzancki AK na Zaolziu, który szybko zwiększył swoją liczebność do ponad 20 stałych członków (oraz wielu sympatyków w okolicznych wioskach). Przez kilka miesięcy przeprowadził ok. 40 akcji – pobicia i rekwizycje na przesiedleńcach oraz osobach uznanych za konfidentów i kolaborantów, tzw. akcje aprowizacyjne na sklepach i gospodach, w mniejszym stopniu działania dywersyjneMečislav Borák, Świadectwo z Żywocic, Czeski Cieszyn 2023, s. 61–67; Michał Heller, Ruch oporu na Śląsku Cieszyńskim w latach 1939–1945, Opole 1982, s. 145-146, 172-175; Wojciech Święs, Józefa Kamińskiego, pseud. „Strzała”, przypadki, „Kalendarz Śląski”, 2023, s. 165–167..