Na przełomie 1944/45 r. Kamiński przedostał się za linię frontu i dołączył do patrolu wywiadowczego Armii Czerwonej w charakterze przewodnika (w późniejszym czasie usprawiedliwiał się, że powrót na Zaolzie uniemożliwiło mu przesunięcie się linii frontu). W marcu 1945 r. w Suchej (dziś Sucha Beskidzka) zgłosił się do pracy w Urzędzie Bezpieczeństwa (UB). W kwietniu 1945 r. brał udział w organizowaniu placówki Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego (PUBP) w Żywcu. Po zwolnieniu z UB w sierpniu 1946 r. wyjechał do Goraszowic na Dolnym Śląsku, gdzie prowadził gospodarstwo i aktywnie działał w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). Na ostatnie lata życia powrócił do ŻywcaWojciech Święs, Józefa Kamińskiego, pseud. „Strzała”, przypadki, „Kalendarz Śląski”, 2023, s. 172–173..
Józef Kamiński jest postacią trudną do jednoznacznej oceny. Przez lata pamięć o nim uległa na Zaolziu swoistej mitologizacji. Pierwszy krytyczny, bazujący na źródłach życiorys „Strzały” ukazał się w 2023 r. i zwracał uwagę na szereg nieścisłości w dotychczasowym – jednoznacznie pozytywnym w polskiej literaturze – przedstawianiu tej postaci.