Adolf Limberger (ur. 1 lipca 1888 w Bukaczowcach, zm. 11 stycznia 1963) – działacz niepodległościowy, poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej III kadencji (1930–1935).
Życiorys Urodził się w rodzinie Feliksa i Barbary z domu Kremer. Ukończył szkołę wydziałową w Stanisławowie. Pracował na roli w Bukaczowcach. Do 1910 r. należał do Towarzystwa Szkoły Ludowej, był też członkiem „Sokoła”. W 1910 r. powołany do armii austro-węgierskiej, po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej w 1913 r. został przeniesiony do rezerwy.
Od 1913 r. był żonaty i mieszkał w Krechówce pow. żydaczowskim, gdzie prowadził własne gospodarstwo. Był członkiem Drużyn Bartoszowych, należał też do PSL-Piast.
W czasie I wojny światowej w 1914 r. został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej. W stopniu wachmistrza służył w 3. Pułku Ułanów. Za nielegalne dozbrajanie Legionów Polskich wyrokiem sądu polowego został skazany na degradację do stopnia ułana i wysłany na front. W 1918 r. z powodu inwalidztwa zwolniony z szeregów armii.
Po zajęciu Małopolski Wschodniej przez Ukraińców w listopadzie 1918 r. zorganizował oddział Polskiej Organizacji Wojskowej w Bukaczowcach i stanął na jego czele. Prowadził działalność dywersyjną, w związku z czym został zaocznie skazany przez Ukraińców na karę śmierci.