Fritz Burmann (ur. 11 sierpnia 1892 w Wiedenbrück, zm. 20 września 1945 w Ingolstadt) – niemiecki malarz, grafik i projektant witraży, w latach 1926–1936 profesor Akademii Sztuk Pięknych w Królewcu, następnie w Pruskiej Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie.
Życiorys mały|Mutter Erde (Matka Ziemia), 1938 mały|Witraże w budynku seminarium w Braniewie, 1932 Od 1906 do 1910 roku odbywał praktykę malarską w pracowni malarza Heinricha Repkego w Wiedenbrück. W latach 1909–1912 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w DüsseldorfieKünstler und Künstlerinnen der Düsseldorfer Malerschule (Auswahl, Stand: November 2016) (Internet Archive) oraz w Monachium (u ), a od 1910 do 1914 roku pobierał nauki u malarza malarstwa historycznego i kościelnego (1866–1951) w Angermund koło Düsseldorfu. Tam nauczył się technik malowania na szkle oraz malarstwa ściennego. Po ukończeniu akademii w Düsseldorfie i Monachium, aby doskonalić swój warsztat, odbywał podróże do Włoch, Francji, Belgii i na Litwę. Po powrocie został uczniem prof. Augusta Deussera. Służył jako oficer podczas I wojny światowej, był ciężko rannyHanns Heinz Ewers: Fritz Burmann – Düsseldorf. w: Deutsche Kunst und Dekoration. Band 56, Verlagsanstalt Alexander Koch, Darmstadt 1925, s. 16–20).