Początkowo szlak prowadzi przez tarasowe pola ryżowe i subtropikalne tereny rolnicze. W okolicach Bahundanda krajobraz kulturowy zaczyna się zmieniać. Coraz częściej spotykane są osady zamieszkane przez przedstawicieli grup etnicznych Gurungów i Magarów. Charakterystyczne domy pokrywane są białym wapnem lub ochrą, co odzwierciedla przenikanie się różnych tradycji kulturowych oraz zmianę warunków środowiskowych. Wraz ze wzrostem wysokości dolina staje się coraz węższa. Pola ryżowe ustępują miejsca uprawom prosa, a stoki gór porastają lasy dębowe i rododendronowe.

W miejscowości Tal rozwój turystyki doprowadził do powstania licznych schronisk i zajazdów obsługujących trekkingowców. Dalej na północ znajduje się , historycznie związane z handlem transhimalajskim.

W 1995 roku okolice Bagarchhap zostały dotknięte dużym osuwiskiem ziemi, które uszkodziło część szlaku. W jego następstwie wytyczono nową trasę wykutą w skale, omijającą najbardziej niebezpieczny fragment doliny. Dawniej jednym z głównych połączeń z południowymi regionami Nepalu był wysokogórski szlak prowadzący przez przełęcz Namun Bhanjyang do rejonów Ghanpokhara, Khudi oraz doliny Modi Khola.