W 1925 rozpoczął służbę w 78. pp w Baranowiczach. Na początku 1928 r. przeszedł do rezerwy w stopniu plutonowego. Przez rok pracował w warsztacie ojca i działał w straży pożarnej. W 1929 r. został podoficerem zawodowym w 36. pp Legii Akademickiej w Warszawie i zaczął uczęszczać na kursy dla wojskowych. Ukończył Kurs Podoficerski Zawodowych Pionierów w Modlinie z wynikiem celującym i I lokatą. W 1931 zdał egzamin konkursowy do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy, którą ukończył w 1934 zdobywając maturę i uzyskując stopień podporucznika. Następnie służył w 13. pp w Pułtusku jako dowódcaca plutonu pionierów, był także odpowiedzialny za szkolenie garnizonowej drużyny przeciwpożarowej.
Uczestniczył w szeregach 13. pp. w wojnie obronnej i walczył pod Mławą a także brał udział w obronie Twierdzy Modlin i Nowego Dworu. Po kapitulacji przebywał w obozie w Działdowie. 25 października 1939 wrócił do Garwolina. W lisopadzie 1939 r. wszedł nią do Związku Odrodzenia Polski a pod koniec grudnia 1939 r. podporządkował grupę wojskową por. Zygmuntowi Żyłka-Żebrackiemu ps. „Zygmunt”, „Żeliwa”, organizatorowi Służby Zwycięstwu Polski w Garwolinie i powiecie. Do marca 1943 r. był szefem referatu I - Organizacyjno-personalnego (1940), zastępcą komendanta Obwodu Garwolin AK i szefem referatu - szkolenie (1940 - III 1943).