Zgłosił się do Biura Personalnego Ministerstwa Obrony Narodowej, został zweryfikowany w stopniu kapitana i w listopadzie 1945 r. został zdemobilizowany.

Po powrocie do Milicza był m.in. prezesem Powiatowego Zarządu „Samopomocy Chłopskiej”, prezesem Klubu Sportowego Milicz-Barycz, i przewodniczącym Powiatowego Komitetu PWiWF. Był także sekretarzem ZP SL, które w grudniu 1945 r. przekształciło się w PSL. W październiku 1946 r. został zatrzymany przez Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Miliczu, odesłany do Warszawy, a następnie do Garwolina, gdzie po śledztwie połączonym z torturami i spisaniu zeznań, po tygodniu został zwolniony.

Po wyjściu przeszedł do pracy w Państwowej Fabryce na Psim Polu we Wrocławiu. Pracował także jako nauczyciel języka polskiego w miejscowym Liceum Mechanicznym, w Gimnazjum Przemysłowym i w Szkole Przemysłowej. Od sieprnia 1948 r. pracował w Centrali Rolniczej ZSCh Oddział Okręgowy we Wrocławiu. 14 stycznia 1949 został ponownie aresztowany i był represjonowany przez UB. Później zamieszkał w Skawinie, gdzie zmarł 12 grudnia 1982.

Odznaczenia Był odznaczony między innymi: Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Medalem Wojska.