Powierzchnia hymenialna początkowo równa, kremowa, u starszych owocników niewyraźnie gruzełkowata, przypadkowo pękająca, od jasnoochrowej do brudnoochrowej. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny, strzępki bez sprzążek (sporadycznie sprzążki występują tylko na strzępkach podrzędnych). Strzępki podrzędne o lekko lub wyraźnie grubościennych ścianach do 2 μm grubości, nieregularnie ułożone, rozgałęzione pod kątem ostrym lub prostym. Strzępki w tramie i w subhymenium o cienkich lub pogrubionych (do 0,5 μm) ścianach, przeważnie ułożone pionowo. Licznie występują małe romboidalne kryształy, żywiczna substancja czasami występuje w postaci małych oleistych kropelek. Cystydy równo z hymenium lub wystające do 25 μm, zmieniające się od szydłowatych lub marchewkowatych do butelkowatych, stopniowo zwężające się ku części wierzchołkowej, często z 1–3 septami. Wierzchołki cystyd zaostrzone. Czasami obecne są cienkościenne, wąsko maczugowate lub kręgowate cystydy pochodzenia subhymenialnego, o wymiarach 18,3–40,2 × 4,0–6,0 μm, wystające do 25 μm, nieinkrustowane lub z rzadkim nawarstwieniem wierzchołkowym. Podstawki długomaczugowate, gęsto ułożone (15,8–) 16,4–27,2 (–27,6) × (3,8–) 3,9–5,0 (–5,2) μm.