Do około 1800 roku był to słabo zaludniony obszar rolniczy. W XIX wieku na wielką skalę rozpoczęto eksploatację występujących tu złóż węgla i żelaza. Na bazie górnictwa rozwinął się przemysł ciężki, w szczególności hutnictwo żelaza i stali. Z industrializacją wiązał się duży napływ ludności wiejskiej zarówno z innych części Walii, jak i z Anglii i Irlandii. W Rhonddzie, która stała się jednym z najważniejszych ośrodków wydobycia węgla w kraju, liczba ludności wzrosła z około 1000 w 1851 roku do blisko 163 tys. w 1921 roku. W latach 80. XX wieku miała miejsce zapaść przemysłu, na którym opierała się tutejsza gospodarka, wywołując wieloletni kryzys bezrobocia. Współcześnie wielu mieszkańców zatrudnionych jest poza regionem, w szczególności w Cardiff.

Do dziś zachowały się pozostałości po dawnej infrastrukturze przemysłowej, budynkach fabrycznych i kopalniach, często w formie ruiny, niemniej część poddana została konserwacji. Charakterystycznym elementem urbanistycznym wielu tutejszych miejscowości są długie szeregi jednorodzinnych domów robotniczych z XIX wieku, nierzadko wzniesione na zboczach dolin. Szczególnie dobrze zachowany przykład dawnego krajobrazu przemysłowego znajduje się w mieście Blaenavon, które zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.