Każda zmiana w tekście ustawy powoduje powrót ustawy do drugiej izby, która może go zatwierdzić i zakończyć proces lub też odrzucić/wprowadzić własne modyfikacje do projektu, co oznacza iż ponownie ustawą zajmować będzie się pierwsza izba parlamentu. System nawetkowy sprawia, iż w obu izbach procedura ustanawiania prawa jest identyczna. Sednem procedury jest to, że w pracach nad projektem jedna izba nie może przegłosować drugiej – w przypadku nieosiągnięcia porozumienia projekt ustawy uznaje się za odrzucony, a prace nad nim za zakończone.
Jeśli navette jest jedynym sposobem eliminacji różnic między izbami parlamentu, wiąże się to z ryzykiem wydłużenia prac ustawodawczych, a nawet ich całkowitego zablokowania, w wypadku różnicy zdań między izbami.
Zastosowanie mały|Siedziba włoskiego parlamentu Typowym przykładem zastosowania tej procedury są włoskie rozwiązania ustrojowe, w których nawetta jest jedyną drogą koncyliacji między Izbą Deputowanych a Senatem. Włoskie przepisy nie przewidują ograniczeń czasu trwania tej procedury. W XVI kadencji włoskiej legislatury (lata 2008-2013) spośród 391 przyjętych ustaw 301 przyjęto dzięki zgodzie obu izb (a więc bez faktycznego udziału systemu nawetkowego), to jest w trybie dwóch czytań (po jednym w Izbie Deputowanych i Senacie).