Polskie prawo parlamentarne nie przewiduje funkcjonowania nawetty ze względu na swój bikameralizm asymetryczny. Ustawy uchwalone przez Sejm trafiają do Senatu, który może przyjąć ustawę, wprowadzić do niej poprawki albo ją odrzucić, jednak te dwa ostatnie stanowiska Senatu sprawiają, że ustawa jest ponownie kierowana do Sejmu, który bezwzględną większością głosów może odrzucić uchwałę Senatu, a więc ją przegłosować dzięki swojej nadrzędnej pozycji. Zasada równouprawnienia obu izb polskiego parlamentu przejawia się w dwóch szczególnych trybach ustawodawczych – trybie zmiany konstytucji oraz uchwalenia ustawy wyrażającej zgodę na ratyfikację przez prezydenta umowy międzynarodowej, na mocy której Rzeczpospolita Polska przekazuje organizacji międzynarodowej lub organowi międzynarodowemu kompetencje organów władzy państwowej (art. 90 konstytucji). Oba te tryby zakładają dla swojej skuteczności to, że obie izby muszą przyjąć tekst ustawy w jednolitym brzmieniu, zaś sprzeciw Senatu nie może zostać obalony przez Sejm.