Niski karapaks u samicy jest brązowy z szaroturkusowym odcieniem, metalicznie turkusowoniebieskimi obrysami wzgórka ocznego i jamki oraz długimi, beżowymi włoskami na krawędziach. U samca karapaks jest brązowy lub rudobrązowy ze słabym, fioletowym połyskiem włosków na krawędziach. Oczy przednio-środkowe leżą nieco bardziej z tyłu niż przednio-boczne, a tylno-środkowe bardziej z przodu niż tylno-boczne. Jamka ma kształt naciągniętego ku tyłowi łuku i szerokość wzgórka ocznego. Szczękoczułki u obu płci są brązowe z metalicznym połyskiem turkusowoniebieskim. Wewnętrzna krawędź bruzdy szczękoczułka ma u samicy 12, a u samca 9 dużych ząbków; ponadto na krawędzi występuje kilka ząbków małych, a u nasady bruzdy liczne, drobne ziarenka. Szczęki mają w dolnym szeregu szczecin powierzchni przednio-bocznej szczecinki wiosłowate, pałeczkowate lub lancetowate, a na lirze dwa lub trzy szeregi grubych szczecinek kolcowatych. Warga dolna jest szersza niż dłuższa, w przedniej trzeciej części opatrzona kuspulami. Sternum jest dłuższe niż szersze, u samca rudobrązowe, u samicy porośnięte kawowymi do czarnych szczecinkami krótkimi i czarnymi szczecinkami długimi.