Tadeusz Socha ps. „Brzoza”, „Karol” (ur. 16 października 1916 w Rudniku nad Sanem, zm. 10 stycznia 1945) – oficer Wojska Polskiego II RP i Armii Krajowej, dowódca Kedywu AK Obwodu Nisko-Stalowa Wola, szef wywiadu obwodu, komendant placówki AK „158” w Rudniku nad Sanem.
Życiorys Urodził się w Rudniku nad Sanem jako syn Marcina Sochy i Marii z domu Szarków. Miał braci Zbigniewa ps. „Szczur” i Skarbimira ps. „Jaskółka” (żołnierzy AK) oraz siostrę Ludomiłę. Ukończył Gimnazjum im. Marcinkowskiego w Poznaniu oraz Poznańską Wyższą Szkołę Budownictwa. W 1938 roku ukończył Dywizyjny Kurs Podchorążych Rezerwy przy 57 Pułku Piechoty w Poznaniu.
II wojna światowa i konspiracja Po wybuchu wojny we wrześniu 1939 nie został zmobilizowany i od pierwszych dni rozpoczął działalność konspiracyjną. W październiku 1939 zorganizował nasłuch radiowy i kolportaż wiadomości, a następnie wyprawy po broń pozostawioną przez Wojsko Polskie. W styczniu 1940 zaprzysiężony w Związku Walki Zbrojnej do placówki „Regina” w Rudniku, pełnił funkcję oficera szkoleniowego na kursie podchorążych. Dowodził Związkiem Odwetu w obwodzie. Po przekształceniu ZWZ w Armię Krajową w 1942 został komendantem placówki AK krypt. „158” w Rudniku oraz szefem wywiadu Obwodu Nisko-Stalowa Wola. 11 listopada 1943 awansowany na podporucznika.