Minogue pracowała uprzednio z Pricem nad albumem Aphrodite (2010).

Analiza utworu i odbiór krytyków Remiks zawiera wokal Minogue w drugiej zwrotce. Sal Cinquemani ze Slant Magazine wyraził opinię, że „zamienia on chrapliwy styl francuskiego disco” oryginalnej wersji „na bardziej elegancki, elektroniczny pejzaż dźwiękowy” i porównał jego hook do twórczości Modjo. Bland napisał, że „zwiększa dynamikę beatu i nadaje piosence zadymioną, marzycielską nutę”. Według Katie Bain z „Billboardu”, remiks stanowi „znaczne odejście od oryginału” i zaczyna się od „parującego, dudniącego brzmienia”. Nagranie zawiera rozbudowaną partię wokalną Madonny w łączniku, na którą został nałożony śpiew Minogue. Rozbudowane outro opiera się na dźwiękach perkusji. Aranżacja wersji radiowej remiksu zachowuje więcej elementów oryginalnej piosenki, a harmonie wokalne Minogue zostały przeniesione z drugiej zwrotki do łącznika.

Bain ocenił, że zwrotka Minogue „idealnie pasuje i uzupełnia ton głosu Madonny”. Cinquemani nazwał współpracę artystek „królewskim małżeństwem”, a śpiew Minogue określił jako „srebrzysty”.