Miłość Mądrości Przedwiecznej () – fundamentalny traktat teologiczny napisany przez francuskiego misjonarza, świętego Ludwika Marię Grignion de Montfort na początku XVIII wieku. Książka skupia się na tematyce chrystocentryzmu, ukazując Jezusa Chrystusa jako wcielenie Bożej Mądrości. Stanowi ona teologiczną i duchową podstawę dla późniejszych, bardziej znanych dzieł autora, w tym słynnego Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. W Polsce dzieło to ukazywało się także w zbiorach, m.in. jako Miłość Mądrości Przedwiecznej oraz inne pisma.
Tło powstania Święty Ludwik napisał tę książkę około 1703-1704 roku podczas pobytu w Paryżu, jeszcze przed swoimi najsłynniejszymi pismami maryjnymi. Powstała ona z jego pragnienia głoszenia Ewangelii oraz głębokiej refleksji nad kontrastem między "mądrością tego świata" a "Mądrością Bożą" (opisywaną m.in. w listach św. Pawła).
Książka czerpie obficie z ksiąg mądrościowych Starego Testamentu, w szczególności z Księgi Mądrości, odnosząc te teksty bezpośrednio do Jezusa Chrystusa. Sam autor w Uwagach wstępnych tak pisał o celu swojego dzieła: