Arthur William Currie (ur. 5 grudnia 1875 w Adelaide Metcalfe, zm. 30 listopada 1933 w Montrealu) – wysoki kanadyjski dowódca wojskowy okresu I wojny światowej, generał.
Karierę wojskową rozpoczął w 1897 roku jako żołnierz kanadyjskiej milicji na pół etatu, jednocześnie zarabiając na życie jako nauczyciel, a później jako agent ubezpieczeniowy i handlarz nieruchomościami. W hierarchii wojskowej szybko awansował: w 1900 roku otrzymał stopień podporucznika, w 1901 roku awansował na kapitana, w 1906 roku na majora, a w 1909 roku został dowódcą pułku artylerii. W 1913 roku objął dowództwo nad nowo utworzonym 50 Pułkiem Gordon Highlanders of Canada. Pogrążony w długach po krachu na rynku nieruchomości w Victorii, Currie przywłaszczył sobie 10 000 dolarów przeznaczonych na mundury pułkowe, aby spłacić własne długi. Przed odpowiedzialnością uchronił go wybuch I wojny światowej, po którym kanadyjski minister milicji, Sam Hughes, mianował Curriego dowódcą kanadyjskiej 2 Brygady. Po II bitwie pod Ypres Currie został awansowany na generała majora i dowódcę kanadyjskiej 1 Dywizji Piechoty. Po bitwie o grzbiet Vimy dotychczasowy dowódca Korpusu Kanadyjskiego Julian Byng otrzymał awans na generała, a Currie, dowódca 1 Dywizji Kanadyjskiej w tej bitwie, awansował na generała porucznika i objął dowództwo Korpusu Kanadyjskiego.