Teologia krzyża (nr 18–40) Montfort dowodzi, że cierpienie jest: Konieczne – bo grzechy nasze wymagają zadośćuczynienia tu lub w wieczności (nr 21–23)Montfort, List do Przyjaciół Krzyża, nr 21–23; tłum. za: Montfort Missionaries, 1987.; Pożyteczne i miłe – bo krzyż przynosi radość, siłę i duchowy owoc większy niż jakiekolwiek ziemskie szczęście (nr 34); Chwalebne – bo chwała Apostołów w więzieniu była większa niż ich uniesienia mistyczne, a sam Chrystus otrzymał imię ponad wszelkie imię właśnie przez Krzyż (nr 35–39)Por. Flp 2,8–9..
Czternaście reguł niesienia krzyża (nr 42–81) Są to praktyczne wskazówki dotyczące codziennego życia duchowego: Nie szukać krzyża umyślnie przez własną winę (nr 42). Baczyć na dobro bliźniego i unikać zgorszeń (nr 43). Podziwiać heroiczną ascezę świętych, lecz nie naśladować jej bez rozeznania (nr 44). Modlić się o mądrość Krzyża (nr 45). Przyjmować krzyże spowodowane własnymi błędami z pokorą, bez rozpaczy (nr 46). Pamiętać, że Bóg ukrywa przyjaciół, by chronić ich od pychy (nr 47). Strzec się pychy z powodu własnych cierpień (nr 48). Korzystać bardziej z małych krzyży niż z wielkich i widowiskowych (nr 49). Kochać krzyż miłością rozumową i nadprzyrodzoną, nie tylko emocjonalną (nr 50–53). Cierpieć wszelkie krzyże bez wyjątku i wyboru (nr 54). Cierpieć z Maryją, Matką Bolesną (nr