Nawy nakrywa czterodzielne sklepienie krzyżowo-żebrowe z cegły, obejście nakryte jest sklepieniem kolebkowym z lunetami. Kaplice nakryte sklepieniami kopulastymi, w kaplicy północno-wschodniej jest ono podzielone żebrami. Chór muzyczny z organami znajduje się w przęśle międzywieżowym, jego lekko wybrzuszony balkon wystaje w kierunku nawy. Nawa główna jest nakryta dachem dwuspadowym z sygnaturką zwieńczoną cebulastym hełmem, a nawy boczne oraz ambit nakrywają dachy jednospadowe. Sygnaturka z XVIII wieku, zwieńczona krzyżem. Na południowej ścianie kościoła zegar słoneczny z XVIII wieku.
Przed zachodnią fasadą znajduje się kolumna maryjna z żółtego piaskowca, z rzeźbami św. Jana, Benedykta, Bernarda i Scholatyki z 1775 roku.
Wyposażenie Ołtarz główny z 1739 roku, ufundowany przez opata Jana Kazimierza Szczukę, jest utrzymany w stylu barokowym, zajmuje całą wschodnią ścianę kościoła, pomieszczono w nim naturalnej wielkości posągi z 1740 roku. Został wykonany z lipowego drewna, na planie królewskiego tronu. Autorem ołtarza jest zapewne Johann Caspar i jego synowie: Johann Wilhelm i Christoph Hennevogel z Neuzelle. W nastawie znajdują się obrazy autorstwa F.A. Schefflera, namalowane około 1736 roku.