Wójcika przeszło za rzekę Tanew i dalszym marszem przeszło przez Puszczę Solską w kierunku na Terespol. Od 18 września zgrupowanie weszło w skład Grupy Operacyjnej „Jagmin”. Nocą 18/19 września zgrupowanie przeszło do lasów koło miejscowości Zielone do odwodu grupy. 19 września zgrupowanie ppłk. Wójcika wraz ze 152 bag weszło do walki na skrzydle 55 Dywizji Piechoty rez. przeciwko oddziałom niemieckiej 8 Dywizji Piechoty. W ciężkim boju bateria wspierała walki obronne zgrupowania, które poniosło wielkie straty. Nocą 19/20 września zgrupowanie ppłk. Wójcika wraz z wspierającą go 152 baterią armat górskich wspólnie z pozostałościami 55 DP rez. i Grupy Fortecznej podjęły próbę przedarcia się na Łosiniec i Hrebenne. Tam wspólnie ze 152 baterią walczyła 151 bateria armat górskich. Ostatnie walki bateria prowadziła pod Łosińcem, gdzie zgrupowanie ppłk. Wojciecha Wójcika zostało rozbite. Część żołnierzy została wzięta do niemieckiej niewoli, a część przedzierała się na wschód. Wśród przedzierających się na wschód znalazła się grupka żołnierzy baterii, którzy na czele z kpt. Stanisławem Sachą dostali się do niewoli sowieckiej. W rezultacie czego dowódca baterii kpt. Stanisław Sacha został zamordowany w 1940 w Charkowie.
Obsada personalna dowództwo baterii:
dowódca baterii – kpt. Stanisław Jan Sacha oficer ogniowy – NN szef baterii – ogn. Józef Pełka
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Baterie II Rzeczypospolitej