Biedni Polacy patrzą na getto – esej autorstwa polskiego historyka literatury Jana Błońskiego, który ukazał się w styczniu 1987 w „Tygodniku Powszechnym” (nr 2 (1959)/1987). Esej, jeden z pierwszych tekstów w schyłkowym PRL-u poruszających problem stosunku Polaków do zagłady Żydów, odegrał ogromną rolę w polskiej publicystyce współczesnej.
Historia Jan Błoński, historyk literatury, krytyk literacki, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego, nie zajmował się wcześniej tematyką żydowską. W wydanej w 1994 książce autor wyjaśnia genezę powstania tekstu, pisząc, że niedługo przed napisaniem artykułu spędził dłuższy czas za granicą, gdzie zapoznał się z, trudno wówczas dostępnymi w kraju, tekstami na temat Holokaustu, a zwłaszcza zachowania się polskiego społeczeństwa wobec Żydów w czasie wojny. Miał możliwość porównania narracji Polaków piszących w kraju i na emigracji oraz cudzoziemców i samych Żydów. Postanowił więc przybliżyć polskiemu czytelnikowi te teksty, choć jako niezawodowy historyk nie uważał, że jest szczególnie do tego predestynowany.