Podział Biblii na rozdziały i wersety – oryginalne Biblie żydowskie i chrześcijańskie nie posiadały podziału na rozdziały i wersety; początkowo teksty te zapisywano w formie ciągłej, bez odstępów między wyrazami. Podziały te stanowią część paratekstu Biblii. Od początku XIII wieku większość kopii i wydań Biblii prezentuje wszystkie, poza najkrótszymi, księgi biblijne z podziałem na rozdziały, zwykle o długości około jednej strony. Od połowy XVI wieku redaktorzy dodatkowo podzielili każdy rozdział na wersety – z których każdy składa się z kilku krótkich linijek, jednego lub więcej zdań. Czasami jedno zdanie obejmuje więcej niż jeden werset, jak w przypadku Ef 2,8–9, a czasem w jednym wersecie znajduje się więcej niż jedno zdanie, jak w przypadku Rdz 1,2.
Żydowski podział tekstu hebrajskiego różni się w kilku miejscach od tego używanego przez chrześcijan. Na przykład tradycja żydowska traktuje przypisania (tytuły) wielu psalmów jako niezależne wersety lub jako części kolejnych wersetów, podczas gdy utrwalona praktyka chrześcijańska traktuje każde przypisanie psalmu jako niezależne i nienumerowane, co skutkuje o 116 wersetami więcej w wersjach żydowskich niż w tekstach chrześcijańskich. Niektóre podziały na rozdziały również występują w innych miejscach, np.