Zachował się również starożytny przekład na język grecki – Septuaginta – sporządzony w ostatnich wiekach przed naszą erą. Do najważniejszych starożytnych manuskryptów Septuaginty należą Kodeks Watykański (B; B; IV wiek) oraz Kodeks Aleksandryjski (A; A; V wiek)Całość Drugiej Księgi Królewskiej nie zachowała się w Kodeksie Synajskim..

Odniesienia do innych ksiąg biblijnych |2 Krl 11,1–3: 2 Krn 22,10–12 2 Krl 11,4–12: 2 Krn 23,1–11 2 Krl 11,13–16: 2 Krn 23,12–15 2 Krl 11,17–21: 2 Krn 23,16–21

Analiza W końcowych partiach 2 Księgi Królewskiej (2 Krl 11–20 oraz 2 Krl 21–25) można zaobserwować paralelizm w strukturze narracyjnej:

A. Atalia, spokrewniona z rodem Achaba, wyniszcza dynastię królewską (2 Krl 11,1) B. Panowanie Joasza (2 Krl 11–12) C. Krótkie rządy kolejnych królów Izraela i Judy (2 Krl 13–16) D. Upadek Samarii (2 Krl 17) E. Odnowa państwa judzkiego za czasów Ezechiasza (2 Krl 18–20) A’. Manasses, król przypominający w czynach Achaba, promuje bałwochwalstwo i przelewa niewinną krew (2 Krl 21) B’. Panowanie Jozjasza (2 Krl 22–23) C’. Krótkie rządy ostatnich królów Judy (2 Krl 24) D’. Upadek Jerozolimy (2 Krl 25) E’.