Zdarzenie to wskazuje ścisły związek topograficzny bramy z głównymi zabudowaniami pałacowymi. Jak wskazują nowożytni badacze i archeolodzy, brama ta stanowiła główne, bezpośrednie połączenie komunikacyjne między ufortyfikowanym terenem Świątyni a pałacem królewskim. Oryginalna konstrukcja bramy z tego okresu uległa zniszczeniu w 586 r. p.n.e. podczas zdobycia Jerozolimy przez wojska babilońskie pod wodzą Nabuchodonozora II.
Odbudowa Jerozolimy: Po zakończeniu niewoli babilońskiej (V w. p.n.e.), brama ta (lub jej nowożytne wcielenie) została zrekonstruowana pod ścisłym nadzorem Nehemiasza. Według Księgi Nehemiasza (Ne 3, 28) uszkodzony odcinek muru powyżej tej bramy naprawiali kapłani, co po raz kolejny dowodzi jej bliskiego sąsiedztwa z obszarem Świątyni.
Proroctwa i granice miasta: Prorok Jeremiasz w eschatologicznej wizji przyszłego uświęcenia i ekspansji terytorialnej Jerozolimy, spisanej w Księdze Jeremiasza (Jr 31, 38-40), podaje róg Bramy Końskiej jako jeden z siedmiu kluczowych punktów granicznych odnowionego miasta.