Dokładna identyfikacja archeologiczna bramy pozostaje przedmiotem intensywnych badań na łonie archeologii biblijnej. Olbrzymiego przełomu dokonała izraelska archeolog, dr Eilat Mazar. W trakcie prac wykopaliskowych na obszarze Ofelu (pomiędzy dawnym Miastem Dawida a Wzgórzem Świątynnym) odkryła ona pozostałości potężnej, czterokomorowej bramy i wieży obronnej z epoki żelaza II (okres Pierwszej Świątyni). Mazar zidentyfikowała tę strukturę właśnie jako biblijną Bramę Końską. Warto jednak zauważyć, że w pierwszych raportach z wykopalisk obiekt ten był przez nią mylnie określany jako "Brama Wodna". Z czasem jednak Mazar skorygowała tę identyfikację, opierając się na starotestamentowym umiejscowieniu Bramy Końskiej przez Nehemiasza. Ustalono bowiem, że rzeczywista Brama Wodna znajdowała się znacznie dalej na południe, w pobliżu źródła Gichon (zgodnie z wcześniejszymi hipotezami jej dziadka, Benjamina Mazara).