Władysław Pec (ur. 1 stycznia 1866 w Wolicy, zm. 7 lutego 1922 w Krakowie) – polski prawnik, urzędnik skarbowy, działacz społeczny i katolicki, prezes Izby Skarbowej w Krakowie.
Życiorys Urodził się w małopolskiej wsi Wolica. Po nauce w gimnazjum w Jaśle wyjechał na studia do Krakowa. Studiował prawo skarbowe u prof. Mieczysława Bochenka i Józefa Milewskiego. W marcu 1891 otrzymał na Wydziale Prawa UJ tytuł doktora nauk prawnych„Czas” nr 53 z dn. 6 marca 1891..
Pracę rozpoczął w izbie skarbowej w Nowym Sączu. Aktywnie udzielał się od 1906 roku w Towarzystwie Turystycznym „Beskid”Leszek Migrała, Dzieje turystyki zorganizowanej na Sądecczyźnie w latach 1906-1914, w: „Rocznik Sądecki”, T. 33 (2005), s. 109-139. w Nowym Sączu, którego był wraz z hrabią Fryderykiem Brezą współzałożycielem. Udzielał się w nowosądeckich towarzystwach dobroczynnych (np. „towarzystwie taniej kuchni”„Gazeta Poranna” (Lwów), nr 194 z dn. 25 lipca 1911, s. 4. ). W roku 1909 na zaproszenie burmistrza Nowego Sącza dr. Witolda Barbackiego i ks. dr. infułata Alojzego Góralika wszedł do grona komitetu pomocowego, którego celem była budowa sanatorium nauczycielskiego„Szkolnictwo” (Nowy Sącz), nr 19/21 z dn. 10 lipca 1919, s. 150.