Rozwój miasta w średniowieczu mały|Kościół parafialny w Tarnowie ok. poł. XIV w. Rekonstrukcja teoretyczna Lokacja na prawie magdeburskim wymusiła wprowadzenie precyzyjnego planu przestrzennego. Centrum miasta stanowił prostokątny rynek o bokach ok. 89,4 m i 74,5 m, wokół którego wytyczono działki siedliskowe i wychodzące z narożników cztery pary ulic. Pod parafialny Kościół Narodzenia NMP i cmentarz przeznaczono plac w północno-zachodniej części miasta, na działce stycznej z narożnikiem rynku. Istnienie kościoła zostało odnotowane po raz pierwszy w 1346 roku. 17 kwietnia 1400 roku biskup krakowski Piotr Wysz erygował Kapitułę Kolegiacką przy kościele parafialnym, a sam kościół podniósł do godności kolegiaty. W następnych latach za kolegiatą przy murze miejskim wybudowano domy członków kapituły. mały|Fragment murów miejskich przy ul. Fortecznej
Kolejną fazą kształtowania się ośrodka miejskiego była budowa murów obronnych. W XIV wieku ziemny wał wokół Tarnowa zastąpiono murowanymi obwarowaniami (pierwszy raz wzmiankowanymi w 1448 roku), co stanowiło rzadkość w przypadku ówczesnych miast prywatnych w Polsce.