Modlitwy Leonowe () – w Kościele katolickim zbiór modlitw odmawianych na klęcząco przez kapłana wspólnie z wiernymi po zakończeniu Mszy świętej (obowiązkowo po każdej Mszy czytanej, a prywatnie także po Mszach śpiewanych) w nadzwyczajnej formie rytu rzymskiego (tzw. Mszy trydenckiej). Modlitwy te zostały przepisane w 1884 roku przez papieża Leona XIII. Obowiązek ich odmawiania (w nowo zreformowanej liturgii) zniesiono w 1964 roku, jednak nadal odmawia się je powszechnie wszędzie tam, gdzie celebruje się Mszę w dawnej formie.
Historia Wprowadzenie specjalnych modlitw po Mszy Świętej w 1884 roku nastąpiło w czasie potężnego kryzysu instytucjonalnego papiestwa. Stolica Apostolska utraciła Państwo Kościelne w wyniku zaborczych działań rządu zjednoczonych Włoch, a sam papież ogłosił się "więźniem Watykanu". Zagrożenie niezależności Kościoła było dla Leona XIII bezpośrednim impulsem do wezwania całego katolickiego świata do nieustannej modlitwy wstawienniczej.