Walka duchowa i modlitwy o uwolnienie W swoich wykładach oraz w książce Deliverance Prayers for Use by the Laity (Modlitwy o uwolnienie do użytku świeckich), Ripperger kładzie duży nacisk na różnicę między uroczystym egzorcyzmem a modlitwą o uwolnienie. Zgodnie z tradycyjnym nauczaniem Kościoła katolickiego, podkreśla on zasadę władzy duchowej (ang. spiritual authority). Naucza, że o ile kapłani-egzorcyści mają władzę od Kościoła, by bezpośrednio rozkazywać demonom (modlitwa imperatywna) w przypadku każdej osoby, o tyle osoby świeckie tej władzy z urzędu nie posiadają. Z tego powodu świeccy powinni w większości przypadków posługiwać się modlitwami deprekacyjnymi (błagalnymi), w których proszą Boga, Matkę Bożą lub aniołów (np. św. Michała Archanioła) o pokonanie złego ducha.

Duchowny zaznacza jednak, że na mocy prawa naturalnego chrześcijanie posiadają władzę duchową nad samymi sobą, a rodzice nad swoimi dziećmi. Jako przykład prawidłowej i bezpiecznej modlitwy o uwolnienie (tzw. modlitwy wiążącej), do stosowania przez świeckich w chwilach silnych pokus lub dręczeń wobec samych siebie, Ripperger podaje następującą formułę: