Przypomina, opierając się na tradycji Kościoła katolickiego, że w momencie śmierci ludzka wola zostaje nieodwracalnie utwierdzona w dobru lub złu, co kończy możliwość zasługiwania na wyższy stopień chwały w niebie oraz pomnażania łaski uświęcającej.
Według duchownego to, w jaki sposób człowiek żyje na co dzień, determinuje sposób, w jaki umrze. Demony ze szczególną zaciekłością atakują duszę w godzinie śmierci, starając się wzbudzić w niej rozpacz, zniechęcenie lub przywiązanie do dóbr doczesnych. Z tego powodu kapłan kładzie ogromny nacisk na prowadzenie regularnego życia sakramentalnego, nieustanne wykorzenianie osobistych wad, pokutę i rozwijanie cnót. Naucza, że w niebie stan łaski i cnoty duszy będzie trwale widoczny dla innych w uszczęśliwiającej wizji Boga. Opisując sąd szczegółowy, Ripperger podkreśla, że dusza staje w nim bezpośrednio przed samym Chrystusem, który jest absolutną Prawdą. Uniemożliwia to jakiekolwiek samooszukiwanie się – Bóg objawia człowiekowi najdokładniejszy stan jego własnej duszy w doskonałej zgodności z obiektywną rzeczywistością. Ripperger przypomina również, cytując św. Leonarda z Porto Maurizio, że liczba dusz rzeczywiście zbawionych jest „stosunkowo niewielka”, co ma stanowić zachętę do nawrócenia i potraktowania swojego zbawienia z najwyższą powagąWykłady i misje parafialne ks.