Pojęcie transportu zbiorowego jest zbliżone do transportu publicznego, ale nie jest z nim tożsame. Transport zbiorowy może mieć charakter publiczny, gdy usługa jest dostępna powszechnie lub dla publicznie określonej kategorii pasażerów, albo niepubliczny, gdy służy określonej grupie użytkowników. W prawie polskim zdefiniowano węższe pojęcie publicznego transportu zbiorowego jako powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany w określonych odstępach czasu i po określonej linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej.

Zakres pojęcia thumb|Porównanie przepustowości różnych środków transportu pasażerskiego.

Transport zbiorowy obejmuje przede wszystkim przewozy, w których pasażerowie korzystają z tego samego pojazdu lub tej samej usługi przewozowej, a przejazd jest organizowany według wspólnej trasy, relacji, rozkładu jazdy, częstotliwości albo celu podróży. Do typowych przykładów należą przewozy autobusowe, tramwajowe, trolejbusowe, kolejowe, metrem, koleją miejską i regionalną, a także przewozy autokarowe i wahadłowe. W ujęciu ITF publiczny transport miejski i regionalny jest częścią szerszego systemu mobilności, w którym obok niego funkcjonują m.in.