Powrócił do Krakowa, gdzie podjął studia na Uniwersytecie Jagiellońskim - studiował początkowo chemię (1922–1923), a następnie polonistykę (1923–1926). Należał do grup literackich: Helion (do 1926 roku) oraz Litart (1926–1927). Publikował wiersze, artykuły i recenzję w czasopismach: Głos Narodu (1924-1930), Nowa Reforma (1924–1926), Ilustrowany Kurier Codzienny oraz jego dodatek Kurier Literacko-Naukowy (1925–1926) oraz Gazeta Literacka (1926–1927).

W 1927 roku wyjechał do Poznania, gdzie należał do grupy literackiej Loża (1928-1929). Pełnił także funkcję redaktora naczelnego tygodnika Przyjaciel Młodzieży oraz współpracował z czasopismami: Tęcza oraz Przegląd Oświatowy. Był również członkiem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy Polskich. Następnie przeniósł się do Warszawy, gdzie podjął współpracę z Tygodnikiem Illustrowanym (1929–1933, publikował jako Andrzej Kaznowski). Odbywał również podróże statkami handlowymi m.in. do Skandynawii, Algierii i Maroka (1929–1930). W latach 1930–1932 był sekretarzem redakcji pisma Echa Leśne, a w 1932 roku został zatrudniony w Polskim Radiu, gdzie procował do 1939 roku. Zajmował się tworzeniem słuchowisk radiowych, głównie o tematyce marynistycznej. W tym okresie publikował wiersze, opowiadania i artykuły w czasopismach: Morze. Polska na Morzu, Sprawy Morskie i Kolonialne oraz Szkwał.