W 1599 roku Edward Wright opublikował , zawierające komentarz na temat używania globusów ziemskiego i niebieskiego opracowanych przez Molyneux’go.
Według Markhama „pojawienie się globusów naturalnie wywołało wielkie poruszenie, a wielkim zainteresowaniem cieszyły się przyrządy równie użyteczne dla studenta, jak i dla praktykującego nawigatora”. Największe i najbardziej prestiżowe globusy kosztowały do 20 funtów za sztukę. Nabywali je władcy, możni i instytucje naukowe. Wśród kupujących byli oraz rektor All Souls College, którzy zaopatrzyli w nie swoje biblioteki w Oksfordzie. William Sanderson podarował uniwersytetom w Oksfordzie i Cambridge po jednej parze. Kaznodzieja Thomas Laughton ofiarował globus Molyneux’go bibliotece . Wytwarzano też mniejsze globusy, choć żaden egzemplarz się nie zachował. Pomyślane jako praktyczne pomoce nawigacyjne, kosztowały zaledwie 2 funty. Jeden z nich Sanderson podarował w 1595 roku Robertowi Cecilowi wraz z „łacińską książeczką Huesa uczącą użycia moich wielkich globusów”.