Globusy niebieskie Globus niebieski Molyneux’go był niemal wierną kopią globusu Gerarda Merkatora z 1551 roku, który z kolei opierał się na globusie z 1537 roku autorstwa , w którego budowie Merkator pomagał. Do gwiazdozbiorów przedstawionych na globusie Merkatora Molyneux dodał Krzyż Południa i Trójkąt Południowy, choć umieścił je nieco na zachód od ich rzeczywistych pozycji. Źródłem tych dwóch gwiazdozbiorów był prawdopodobnie diagram nieba antarktycznego , opublikowany w 1550 roku.
Globusy Molyneux’go jako pierwsze skonstruowano w taki sposób, że pozostawały odporne na wilgoć morską. Wykonano je przy tym z pasty mącznej, materiału nietypowego jak na tamte czasy. Simon Forman zauważył, że stosowany przez Molyneux’go proces formowania czy odlewania był „jedynym sposobem odlewania czegokolwiek w doskonałej formie… i jest to najdoskonalszy i najprawdziwszy ze wszystkich sposobów… a właśnie tym sposobem Mullenax odlewał pastę mączną w prawdziwej formie”.
thumb|upright|Karta tytułowa dzieła Richarda Hakluyta (1589), które zapowiedziało wydanie globusu ziemskiego Molyneux’go