Morfologia Skrzydła są wąskie. Przednie skrzydło jest na wierzchołku mocno wyciągnięte, u samic słabiej zaostrzone niż u samców. Wierzch obu par skrzydeł ma tło czarniawobrązowe, a na nim białe łatki podobne do tych u P. palmerii, acz mniejsze, zwłaszcza na przedniej parze skrzydeł, u samic większe niż u samców. Układ białych znaków jest znacznie pełniejszy niż u P. hepburni, m.in. niepozbawiony szeregu kropek przykrawędziowych. U osobników latających od lipca do środka listopada nasady skrzydeł są wyraźnie żółtobrązowo rozjaśnione, u osobników latających od końca listopada do kwietnia nasady skrzydeł są silnie przyprószone łuskami barwy tła i czasem żółtobrązowej barwy zupełnie na nich brak. Krawędzie skrzydeł mają miejscami łaty żółtobrązowego rozjaśnienia, u samca małe, u samicy rozleglejsze. Spód skrzydeł ma brązowawopomarańczowe tło; w przypadku przedniej pary znajdują się na nim powtórzone, acz nieco większe znaki białe z wierzchu skrzydeł, a w przypadku tylnej pary białe znaki są dużo większe niż na wierzchu i w części zaśrodkowej zlewają się w ciągłą, szeroką przepaskę.