Obecne aerotopy, więc kolonie z reguły unoszą się w wodzie.
Ekologia Przedstawiciele rodzaju pospolicie występują jako element fitoplanktonu, rzadziej fitobentosu. tworzy kolonie wewnątrz kolonii innych glonów, także z rodzaju Microcystis. Trudno wówczas rozgraniczyć ich galaretki, ale komórki endofita są zwykle mniejsze. Występują na całym świecie poza strefami podbiegunowymi, przy czym niektóre gatunki są kosmopolityczne, a inne mają ograniczony zasięg. W Polsce w 2024 roku występowanie przedstawicieli Microcystis stwierdzono w 38 na 53 monitorowane pod kątem fitoplanktonu jednolite części wód rzecznych, w 132 na 235 monitorowanych jezior i w prawie wszystkich wodach przybrzeżnych i przejściowych. Gatunki mikrocystys często tworzą powierzchniowe, grube zakwity wód jeziornych, zwłaszcza eutroficznych i hipertroficznych. Mogą one być toksyczne (szkodliwe zakwity). Niektóre szczepy produkują mikrocystyny, a także endotoksyny. W konkurencji z glonami wytwarzają antywitaminy. Szacuje się, że w skali świata jest najistotniejszym rodzajem sinic powodujących toksyczne zakwity. Przedstawiciele nie są zdolni do wiązania azotu atmosferycznego, choć w ich koloniach mogą żyć mikroorganizmy prowadzące ten proces.