Hetmanice (pol. hist. Hetmanicze, ) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Wschowa.
Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XV wieku. Wymieniona pierwszy raz w dokumencie zapisanym po łacinie z 1407 jako Hertmanicze, 1473 Henthmanicze, 1498 Herthmanycze, 1520 Hertvanycze, 1563 Hethmanicze, 1565 Hetnanicze, 1945 Kaltvorwerk.
Miejscowość leżała na granicy Wielkopolski i Dolnego Śląska oraz była własnością szlachecką. W 1520 należała do powiatu wschowskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1619 była prawdopodobnie siedzibą własnej parafii, lub należała do parafii Lgiń.
Wieś była własnością prywatną i należała do lokalnej szlachty wielkopolskiej. W 1407 dziedzicem w Hetmanicach i Lginiu był Janusz Kromnow Heszerhorn. W 1473 Henryk z Osowej Sieni odstąpił kasztelanowi lędzkiemu i staroście wschowskiemu Wojciechowi Górskiemu majętności, które zamieniła z nim Katarzyna z Jarocina żona tegoż Henryka, w zamian za dobra we wsiach Lgiń, Hetmanice oraz Nowa Wieś w powiecie wschowskim.