Adriaan van Roomen, , (ur. 29 września 1561 w Lowanium, zm. 4 maja 1615 w Moguncji) – flamandzki matematyk, lekarz i astronom. Został pierwszym profesorem medycyny uniwersytetu w Würzburgu oraz osobistym lekarzem księcia-biskupa Juliusa Echtera von Mespelbrunn.
Zajmował się matematyką, medycyną, astronomią i geografią, a jako jeden z pierwszych opisał sposób wytwarzania sztucznych ogni. Największe znaczenie miały jednak jego prace matematyczne. Zdaniem jego głównego komentatora, , należał do najwybitniejszych rachmistrzów nie tylko swojej epoki, lecz wszech czasów. Utrzymywał kontakty z wieloma uczonymi przełomu XVI i XVII wieku, w tym z Françoisem Viète’em, Christophem Claviusem i zaprzyjaźnionym z nim Ludolphem van Ceulenem, a także z Tychonem Brahe i Johannesem Keplerem.
W 1593 podał rozwinięcie liczby π do 16 miejsc po przecinku, dokładniejsze od wszystkich wcześniejszych przybliżeń. Skutecznie zwalczał błędne kwadratury koła humanisty Josepha Scaligera, związanego z uniwersytetem w Lejdzie. Rzucił też uczonym Europy wyzwanie matematyczne – równanie 45. stopnia – w odpowiedzi zaś musiał zmierzyć się z zagadnieniem Viète’a, którego nie zdołał rozwiązać konstrukcją geometryczną (cyrklem i linijką).