W języku dzisiejszej matematyki wielomian ten jest przeskalowanym wielomianem Czebyszewa pierwszego rodzaju, równym – choć Pafnutij Czebyszew urodził się dopiero dwa wieki później. Dla nieparzystego stopnia wielomiany te wiążą z Bok wielokąta foremnego o n bokach wynosi zaś Zagadnienie van Roomena jest więc w istocie zadaniem o wielokątach foremnych i właśnie tę zależność Viète rozpoznał od razu. W pierwszym z podanych przykładów najmniejszym dodatnim rozwiązaniem jest czyli długość boku 96-kąta foremnego. Drugi z przykładów van Roomena zawiera błąd, co zauważył już Viète. Zaproponowana przez niego poprawka również jednak nie prowadzi do podanego rozwiązania. Herman Goldstine uznawał ją natomiast za trafną.