Weichsel wykazywał wiele zrozumienia i sympatii dla Polaków, to jednak pozostawał przeciwny rozwijania polskiego ruchu narodowego. Pozostawał proboszczem w czasie słynnych objawień maryjnych w 1877 roku w Gietrzwałdzie. To jemu wizjonerki (Justyna Szafryńska i Barbara Samulowska) jako pierwszemu kapłanowi zwierzały się ze spotkań z Maryją. Ksiądz Weichsel początkowo był sceptyczny, jednak po zbadaniu sprawy uznał objawienia za autentyczne i stał się ich głównym kronikarzem oraz propagatorem. Od czasu serii objawień maryjnych roztoczył opiekę nad polskimi pielgrzymami, propagował śpiewy w języku polskim, w 1878 wydał Kronikę Gietrzwałdzką. Wskutek tej działalności był kilkakrotnie aresztowany przez władze pruskie oraz kilkanaście razy musiał stawać przed sądem za łamanie ustaw majowych w konfliktowym okresie kulturkampfu. Począwszy od lat 90. XIX w. zaczął się pomału odcinać od popierania polskości i polskiej działalności, a zaczął się angażować po stronie katolickiej partii CentrumTadeusz Oracki Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla, PAX 1983, s. 324Tadeusz Oracki Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla XIX i XX wieku (do 1945 roku), wydanie drugie uzupełnione i poprawione, Olsztyn 2023, s. 604. mały|Grób ks. Augustyna Weichsela (pierwszy z lewej)|lewo Pochowany został przy kościele w Gietrzwałdzie.