Opactwo Niedermünster (niem. Stift Niedermünster) – dawne opactwo kanoniczek regularnych znajdujące się w niemieckim mieście Ratyzbona.

Historia W III i IV wieku p.n.e na terenie dzisiejszego kompleksu klasztornego wznosiły się rzymskie budowle wojskowe. Około 700 roku wzniesiono tu kamienny, jednonawowy kościół, będący własnością rodu Agilolfingów. Świątynia mogła być pierwszą katedrą diecezji Ratyzbony, tu też pochowano bpa Erharda, czczonego w Kościele katolickim jako świętego. Pod koniec VIII wieku, na zlecenie księcia Tassilona III, wzniesiono tu nową kolegiatę. Pierwsza wzmianka o kapitule pochodzi z lat 889–891. Około 950 roku książę Henryk I Ludolfing ufundował budowę bazyliki kolumnowej, o rozmiarach zbliżonych do dzisiejszego kościoła. Henryk zmarł w 955 roku, a jego szczątki złożono w bazylice. Wdowa po nim, księżna Judyta, wstąpiła do wspólnoty jako kanoniczka, i tu też w 987 roku została pochowana. 20 listopada 1002 klasztor uzyskał królewską opiekę, prawo do samodzielnego wyboru opatki i od tej pory podlegał bezpośrednio władzy cesarskiej. Opatki klasztoru zasiadały na tzw. ławie prałatów Sejmu Rzeszy. Kompleks klasztorny został przebudowany w XVII i XVIII wieku.