Podczas nagrywania swojej pierwszej płyty długogrającej (później wydanej jako Cherry Five), zespół został zaproponowany Dariowi Argencie, który szukał grupy rockowej do swojego nowego filmu Głęboka czerwień (1975). Reżyser, po wysłuchaniu ich muzyki, zdecydował, że to właśnie Goblin zrealizuje ścieżkę dźwiękową do filmu, pomimo że początkowo zadanie to powierzone było jazzowemu muzykowi , który już rozpoczął prace z orkiestrą. Po dyskusjach z Argento, Gaslini zrezygnował, a zespół – z , zastępującym Carla Bordiniego – zmienił nazwę na Goblin i nagrał ścieżkę dźwiękową, komponując główne utwory: Profondo Rosso, Death Dies i Mad Puppet. Utwór Profondo Rosso stał się najbardziej znanym dziełem zespołu.
W 1975 ścieżka dźwiękowa do Głębokiej czerwieni przyniosła zespołowi złotą płytę, sprzedając się w nakładzie miliona egzemplarzy w pierwszym roku wydania. Album utrzymywał się przez 52 tygodnie na listach sprzedaży singli i longplayów (w tym 16 tygodni na pierwszym miejscu), co stanowiło niepobity rekord wśród włoskich artystów. Sukces ten dotyczył nie tylko Włoch, ale także rynków międzynarodowych.